قند عسل

چهارشنبه یازدهم بهمن ۱۳۹۶ یا نوالنورخدایا!دنیا را پر کرده ای از آمدن ها و رفتن ها.... چطور این همه را مدیریت می کنی؟ اصلا مانده ام چطور حساب و کتاب ساختن ها و بردن هایت را می کنی؟ از بس که عقل من قد نمی دهد برای این چیزها!!!مهربانا! تصمیم می گیری انسانی جدید بسازی، آن هم نه یکی نه دوتا! روزی هزاران نفر... بعد سال ها می نشینی و بزرگ و بالندگي شان را می بینی ، در حالی که این ساختن هایت هر روزه است و بردن هایت هم هر روزه! چطور آمارشان را داری که کدام زن را امروز مادر کنی و کدام مادر را گریان!؟ خدای من!چطور ذهن محدود فقط به این چيزهاست در حالی که کائناتت فراتر از زمین است و من چون نقطه ای سیاه بر روی زمین در منظومه ی شمسی درگوشه ای از کهکشان راه شیری!!!!؟؟؟چقدر من کوچک و تو بزرگ....خدایا!اصلا عقلم نمی رسد که چطور میشود بزرگ را دید در حالی که چیزی فراتر از یک نقطه نیستی!!!؟به فریادم برس... [ ] + قند عسل ...